ayyıldız bir hafızın oldun

Din'den, Diyanet'ten, Dünya'dan Dini haberler


  • 03 Temmuz 2017, Pazartesi 12:20
Muhammedül Emin

Muhammedül Emin

Cizre'de Öğretmen Olmak

Merhaba arkadaşlar. Cizre'de görev yapan bir öğretmenim . Sizlere Cizre'de yaşanılanları birinci ağızdan anlatacağım , belki o zaman bizleri daha iyi anlarsınız.

Cizre öyle bir ilçedir ki, 130 bin nüfusu vardır. Ancak ne tevafuksa hava karardıktan sonra sokakta tek bir Cizreli göremezsiniz. Akşam 4'ten sonra Ziraat'ten para bile çekemezsiniz çünkü bankamatiği bile kilitleyip giderler.

Cizre'de bize her sabah ve akşam günaydın mesajı gelir. Tabii bunlar cep telefonuyla değil keleşlerle gönderilir. Mesela Cizre'deki öğretmenlerin pazartesi sendromu yoktur, çünkü bizlerin cuma sendromu vardır . Her cuma olaylar başlar, kaçabilen kaçar; kaçamayan tatil gününü evinin güvenli bir yerinde sığınarak geçirir.

Şimdi gelelim öğretmenlere yüklenenlere . Öncelikle haklarını yemeyelim Cizre de, çoğu Doğu şehrinde olduğu gibi öğretmene saygı sonsuz. Bu konu da sıkıntı yok.
Ancak görüyoruz ki öğretmenler gittiği için herkes bize yükleniyor. Galiba sokağa çıkma yasağında orada bekleyip nöbet tutmamızı bekliyorlar. Ayrıca duyan da eğitime bu kadar önem veriyorlar sanır. Yok öğrenciler eğitimden mahrum kalacak falan filan. Peki soruyorum sizlere, Cizre'de belli başlı okullar hariç ne kadar eğitim oluyor ki ? Kendileri eften püften sebeplerle sürekli okulları boykot ediyorlar. Örgüt ellerinde keleşlerle okula gelip, boşaltıyor. Sen arkasından donmuş bir şekilde bakakalıyorsun. Cizre'de öğretmenler kaçırılıp , kendi karargahlarına götürülüp tehdit ediliyor: "Buradan gidin, biz burada kendi okullarımızı açacağız" diye . Medyaya bile yansımıyor bu olay. Bunlara rağmen öğretmenler yılmadı, dönmedi.

Nusaybin diye meşhur bir cadde var. Olaylar orada başlar . Yukarıda polis keser yolu , aşağıda örgüt . Sizin televizyonda gördüğünüz yüzleri maskeli , sırtında keleş olan adamlar var ya işte biz onların yanından yürüyerek okula gidiyoruz çoğu kez. "Höyt" deseler bayılacak kadar korkuyoruz ama alıştık. Bize sıradan geliyor bunlar işte.
Eskiden maçlarda yediğim biber gazını bile özlüyorum . Zira buradakiler çok acı. Okula çoğu kez yürüyerek gittiğimden biliyorum. Neden mi yürüyorum ? Çünkü boykot var .

Cizre'de öğretmenevine roket atıldı. Patlasaydı belki oradaki pek çok öğretmen arkadaşlarımız ölecekti. Çok şükür ki patlamadı. Düşünün odanızda yatıyorsunuz ve odanıza roket atılıyor. Bu filmlerde bile olmaz ama Cizre'de oluyor. O öğretmenlere izin bile verilmedi. Alt tarafı roket , patlamadı zaten dendi .

Her neyse, Cizre'de çoğu okulda İstiklal marşı okunmaz. Neden mi? Siz anladınız boşverin . Kısacası Cizre'de bütün öğretmenlerin psikolojisi bozulmuştur . Dışarıdaki inşaat sesini çatışma sesi zanneder Cizre'deki öğretmenler ya da insanların ellerinde market poşetlerini görünce, gene sokağa çıkma yasağı mı gelecek diye düşünür o cefakâr öğretmenler. Ama bırakın onlar bütün bunlara rağmen kahvelerini yudumlarken ellerine telefonu alıp Cizre'deki öğretmenleri hedef göstermeye devam etsinler .

Bizler mi? Bizler anlı açık bir şekilde geri döneceğiz ve görevimizi yerine getireceğiz. Çocuklarımızı bizden koparamayacaksınız. Hadi selametle...

(Alıntı)


MAKALEYE YORUM YAZIN

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.


NAMAZ VAKİTLERİ
ANKET

Yeni İnternet Sitemizi Beğendiniz mi?

yukarı çık