MALLARINI ALLAH YOLUNDA İNFAK EDENLER!..

" Mallarını Allah yolunda harcayanların durumu, yedi başak veren ve her başakta yüz dâne bulunan tohuma benzer. Allah dilediğine kat kat verir: zira Allah, ( rahmetiyle) sınırsızdır, her şeyi tarifsiz bilendir. " ( Bakara sûresi, âyet 261)

Âyette bire yedi yüz ile ifade edilen hakikat, " kat kat, hadsiz ve hesapsız" artışı ifade eden bir kinayedir. İlk muhataplar 7, 70 ve 700 sayılarını çokluk ve artış anlamında kullanırlardı. İnsanda böyledir ve bu yüzden muhabbetin eseri olan insan varlık ağacının hem tohumu hem meyvesidir.

" Mallarını Allah yolunda infak edip de, sonra infak ettiklerini başa kakıp gönül incitmeye kalkışmayanlar, ödüllerini yalnızca Rableri katında bulacaklardır. Artık onlar gelecekten endişe duymayacaklar, geçmişten dolayı mahzun olmayacaklar." ( Bakara sûresi, âyet 262)

Zikredilen ayeti kerimelerden anlıyoruz ki, toplum olarak, ramazan ayı genelde infak ayıdır. Halbu ki, yılın her mevsiminde verilmesi gereken zekat, sair infaklar, ramazan ayında daha ağır basmakta, millet olarak bu aya yoğunlaşmaktayız.

Çünkü, bereketin kaynağı Allah'tır. Allah'ın eşyaya müdahale etmediğine inanmayan bir kimse bu sevaba nail olamaz.Ramazan ayındaki sevap, çiftçilikle geçimini temini eden bir kimse faziletin, verimin mahiyetini daha iyi anlamış olur.

Bu anlayışa göre, ekilen bir buğday tanesinden çıkan çimler çatallandıktan ve kardeşlikten sonra sonra ayrılmakta ve fide olarak dikilmektedir. Bu yöntemle, bir buğday tanesinden iki bin taneden fazla ürün elde edilmektedir.

Esasen cennet, " Allah yolunda" harcanmış bir değerin azamii getirisini ifade eder. Ebedi güzelliğin üretildiği bu merkezlerin tohumu ise, insanın bu dünyada yaptıklarıdır. İşte bu sebeple " Dünya ahiretin tarlasıdır." hadisi şerifinde vurgulandığı gibidir.

" Kur'an bir infak ahlakı inşa eder. Bu konu Kur'an'a göre o kadar önceliklidir ki, 23 yıllık peygamberlik sürecinin daha ilk inen üçüncü pasajı olan Müddessir Sûresi'nin 6. Âyetinde şöyle buyurur. " İyilik yapmayı kazanç kapısı haline getirme!" veya " Allah için iyiliği çok görme!"

Bu nehiy ," İnfak ahlakına" dair bir nehiydir. Âyette geçen el-memnu, yardım edenin yardım alana iyiliiğini hatırlatması, bir tür baş kakıncı yapmasıdır. Hasan Basri, âyetin istiksar'ı yasakladığını söylemiştir. İstiksar, " daha fazlasını elde edeceği beklentisiyle vermek"; kaz gelecek yerden tavuğu esiirgememektir.

Bu tutum infak ahlaakına aykırıdır, zira gerçekte mülkün tamamı Allah'ındır ve buna kulun kendisi de dâhildir. Dolayısıyla kulun vermesi, hakiki değil mecazi anlamda bir vermedir. Hakikatte veren de Allah'tır, verdiren de. Veren kul, kendisine vermeyi nasip ettiği için Allah'a şükür borçludur." ( Kur'anî Hayat Yazıları, M.İ. Say. 69)

Binaenaleyh, Ramazan günlerini dolu dolu yaşamaktayız. Okunan hatimlerin Türkçesini de takip ediyoruz. Fıtralarımızı, fidyelerimizi, sekatlarımızı gönül hoşnutluğu içersinde veriyoruz.

Başa kakılan hayırlar, yardımlar içi boşaltılmış , kısır, verimsiz yardımlardır. Çünkü, fakire yardım yapılır iken, onu incitmek, yapılana hayır ve hasenatın yok olması , sadece desinler, görsünler diye verilen yardımlardır..

Netice olarak;

Verilen zekat ibadeti, fakirin, fukaranın ihtiyacını giderecek miktarda olmalıdır. Kırkta bir, fitralar şundan verilmeli, bundan verdilermi diye tasnife tutmak yakışıksızdır.

Zekatlar, verilen garip gurebayı zekat almaktan kurtarmalıdır. Bir fakir ki, verilen zekat ve infak sayesinde maddi refaha ulaşmalı, ikinci yıl maddi yardım almaktan kurtumalıdır..

Özellikle, bilhaasa şu ramazan günlerinde öğrenci arayıp bulmalıyız. Öğrencinin tüm ihtiyaçlarını karşılayıp; hayata hazırlamalıyız.

İmam-Hatip Liseleri, İlahiyatlar, hafızlık kursları vee tüm öğğrenciler aranan, sorulan mekanlar olmalıdır. Diğer taraftan hastane kapılarında kimsesiz yatmakta olan fukaralar sorup sorulmalıdır. Ameliyat olamayanlar bulup ameliyat ettirmeli, sağlıklı olarak hayata merhaba demelerini temin etmeliyiz,...

Rabbimiz!.. Tüm iyiliklerimizi, hasenatlarımızı makbul ve kabul eylesin!.. Selam ve dua ile..

Şerafettin Özdemir