İnsanın Kendine Sorumluluğu

İNSAN KENDİNE KARŞI SORUMLU OLDUĞU KADAR...

" Hani bir zaman da İsrâiloğullarından yalnızca Allah'a kulluk edeceksiniz, ana-babaya, yakınlara, kimsesizlere, yoksullara iyilik yapacaksınız, insanlara güzel söz söyleyeceksiniz, namazı istikametle kılacaksınız, zekâtı vereceksiniz diye söz almıştık. Sizden birkaç istisna dışında hepiniz sözünüzden dönmüştünüz; ve siz pek dönek bir toplumsunuz." ( Bakara sûresi, âyet 83)

Âyeti kerimenin kısa yorumu!..

" Yetâmâ, küçük yaşta babasını kaybeden çocuklar için kullanılır. Bununla beraber, dil açısından her kimsesiz ya da eşsiz ve tek olana da yetim adı verilir. Annesiz çocuk, kocasını kaybetmiş kimsesiz kadın da bu sınıfa girer. Bu genel anlamını gözeterek biz yetâmâ'yı " kimsesizler" olarak çevirdik.

Mîsak, " güvendi" anlamına gelen veseka kökünden gelen türetilmiştir. Yemin veya belge ile garanti altına alınmış en güçlü söyleşme demektir.

Ahd ve ' akd'in bir üstüdür. 40. Âyette İsrâiloğullarının Allah'a verdiği söz ahd olarak geçerken, 63 ve 83. Âyetlerde mîsak olarak geçer. Bu da gösteriyor ki İsrâiloğullarından bir değil birkaç defa söz alınmıştır.

Üstelik önceki sözlerini tutmayınca cezaya çarptırılmışlar, üzerlerinden belânın kaldırılması için bu kez de kendilerinden yeminli, kesin teminat ( mîsak) alınmıştır." ( Kur'an-Meal-Tefsir)

Ayeti kerime de beyan edildiği gibi, insan kendine karşı sorumludur. Ailesine ve çocuklarına, hısım akraba ve eş ve dostlarına karşıda sorumludur. Zaten, sorumsuz Müslüman akıl ve dengesini yitirmiş, boş, avare kasnak gibi dolaşan, boş yere yiyip içen kimsedir. Şu alıntı yazımı dikkatlere sunmak istiyorum:

" Ehl-i Tebliğ, Ehl-i davet ve Ehl-i cihad olan Müslümanların asli vazifelerinden birisi de,insanlara güzel söz söylemektir. Güzel söz, Müslüman insanın ve Müslüman toplumun vasfıdır. Allahü Teâlâ insanlara güzel söz söylemeyi, namaz ve zekât ile aynı kategoride hatta namaz ve zekâttan önce zikretmiştir.

Çünkü Müslümanların dünyası; bir iyiiikler ve güzellikler dünyasıdır. Kur'an-ı Kerim , insanların ellerinden ve dillerinden emin oldukları birer Müslüman olmamızı bizden istiyor. Bakınız büyük âlimlerden Süfyan bin Uyeyne, bir gün bakar ki, adamın biri oturmuş bir meclise, yanına toplamış insanları, onun bunun gıybetini yapıp duruyor. Süfyan bin Uyeyne sorar:

Hiç doğuda kâfirlerle cihad ettinmi?" Adam: " Hayır!" der. -" Peki, hiç batıda kâfirlerle cihad ettin mi?" Adam yine: " Hayır!" der. Bunun üzerine İmam Süfyan Uyeyne der ki: -" Desene, doğudaki ve batıdaki bütün kâfirler senin elinden emin. Bari biraz sus da, müminler de senin dilinden emin olsunlar."

Müslümanlar " İnsanlara güzel söz söyleme mecburiyetleri" ni unuttukları günden bu yana hikmet, hakkaniyet, merhamet, mülayemet, basiret, feraset kayboluyor. Arada bir kendi görüşlerine dayanak olarak aktarılan âyet-i kerîmeler, hadis-i şerifler ve kelâm-ı kibârlar tesirini kaybediyor.

' kaynıyor'... " Kelâm-ı kibâr, kibâr-ı kelâm est; büyüklerin sözleri, sözlerin en kibarıdır. " fehvasınca meseleye yaklaşırsak, kibarlık, letafet de yerini kabalığa, sertliğe, çirkinliğebırakıveriyor... " ( Misak, Mart 2017, sayı 316, sayfa 35)

Netice olarak,

İslam'ı tebliğ etmede, hakkı ve hakkaniyeti duyurmada aziz Kur'an'ın emirlerine göre, hadisi şeriflerdeki ölçülere uymak zorundayız.

Hiç bir kimseyi ürkütmeden korkutmadan, kafirlikle ,münkirlikle suçlamadan hakkı tebliğ etmeliyiz. Bir kişide bulunan kötü hasletleri gidermek için, örneğin sigara içiyorsa, içki içiyorsa, gıybet ediyorsa,başka kötü yaşanan ahlaki çöküntüler mevcut ise, bunları telafi etmek için iyilikle, güzellikle, hakkı tebliğ etmek zorundayız..

Yani, tebliğ görevinde bulunan zat, önce kendi örnek olmalıdır. İyi örnek olmalıdır ki, yetişen neslimiz, bu iyilikten hisse kapmış olsun!.Yani,

Müslüman olarak " konuşmadan önce düşün; Gereği var mı? Şefkat barındırıyor mu? Kimseyi incitebilir mi? Sessizliği bozacak kadar değerli mi? İnsanların ve Müslümanların derdine derman olabilecek mi? Selam ve dua ile...

Şerafettin Özdemir