KUR'AN'I BELDEN YUKARI TUTUP EMİRLERİNİ AYAKLAR ALTINA ALDILAR!

" Onlar ki; ayaktayken, otururken ve yatar haldeyken Allah'ı anar, göklerin ve yerin yaratılışı üzerine tefekkür ederler: " Rabbimiz! Bütün bunları anlamsız ve amaçsız yaratmadın! Yücelikte eşsizsin! Bizi ateşin azabından koru!" ( Âl-i İmran sûresi, âyet 191)

Ayeti kerimenin yorumu şöyledir:

" Her zaman ve her durumda... Zira insan için geometrik açıdan bu üç düzlemin dışında başka bir düzlem yoktur. Allah'ı anmak, Allah'ı sürekli gündemine almak, O yokmuş gibi düşünmemek, konuşmamak, yaşamamak ve sonuçta Allah'ın gündeminde kalmaktır.

Hayat biz olmasak da anlamlı. Biz farketmedik diye hayat anlamını kaybetmez. İnsanın farkı, hayata anlam verdiği için değil, hayata verilen anlamı keşfettiği içindir. " ( Kur'an-Meal-Tefsir)

Yukarıda zikredilen ayeti kerimeyi her ne zaman incelemiş olduğum vakit, beni derin bir düşünce, tefekkür veya hayıflanma almaktadır. Bu hayıflanmaya kimi yüksek öğrenim yapmış olan görevlilerde dahil olmaktadır.

Maalesef, yurt dışına görevli gelmiş hocalar bile, kimi zaman bu mevzuda sınıfta kalmakta, aziz Kur'an'ın okunması, anlaşılması ve emirlerinin yaşanması mevzuunda kötü örnek olmaktadırlar.

Örneğin, Kur'an okurken sallanarak okumak, göbekten yukarı tutmak, abdestsiz kat'iyyen dokunmamak, okumamak, dolayısıyla, Kur'an'ı evimizin en yükseğine asmak ve aşağılara inmesine müsaade etmemek!..

Bilhassa Ramazan günlerinde okunan hatimlerin sevap niyetiyle okunması, sevabının ölmüşlere ikram edilmesi okunan ayetler hakkında sebebi nüzulunun anlatılmaması, günümüzü ilgilendiren mevzulara değinilmemesi çok çok dikkat çekmektedir.

Tabii ki, aziz Kur'an'ın anlaşılması mevzu Başkanlığa düşmektedir!.. Müftülüklere gönderilecek ve üzerindee sıkı sıkıya durulacak bir mesaj her şeyi halledecektir.

Belki, hatim talimi yapılırken, "bu da nereden çıktı?" kabilinden serzenişler, sitemler olabilir. Ama, unutulmamalıdır ki, yavaş yavaş yapılan talim, okunan hatimlere insanlarımız alışırsa, eski bilmeden, anlamadan okuma şekli,hatim indirme usulü yerini anlayışa, bilmeye, öğrenmeye ve tefekkür etmeye bırakır.

Önce dirileri kurtarmak lazımdır!..

Tabii ki, ölmüşlerimizi unutmuyoruz!.. Onları her zaman rahmetle anmak en büyük gayemiz olmalıdır. Kur'an'dan ve Rasulullah'ın mübarek ağızlarından dökülen duaları okumalı, onların ruhaniyetlerine sürekli hediyede bulunmalı ve onları anmalıyız.

Ama, asıl konumuz ölülerden ziyade diriileri kurtarmak olmalıdır!.. Daha yaşarken dünyada yaşanan çirkinliklere, günahlara, seyyiata son vermek, bitmesini sağlamak için Kur'an ayetlerini hep gündemde tutmalıyız!..

Zaten, aziz peygfamberimizin hedefi insanlığı günah çirkinliğinden kurtarmak, Lattan, Menat'tan, Hübel'den uzak tutmak ve yüce Allah'a kul olmalarını sağlamak idi.

Onun içindir ki, sevgili Rasul (sav), 23 yıl gibi kısa bir zamanda her türlü sapkınlığı, puta tapmayı ayaklar altına alarak, insanları bir Allah'a ve Allah yoluna çağırarak rüku ile, secde ile insan ve ümmet olduklarını öğretmiştir.

Ne yazık ki, sonraki nesiller, aziz Kur'an'ı okunmaz hale getirerek , Yasin deyince ölmüşler, Fatiha okununca mezar taşları, hatimler indirilince ölüye hediye etmeler geliyor ve Kur'an'da en çok üzerinde durulan mevzu olan akıl saf dışı edilerek pir, gavs, mehdi arayışları hüsnü kabul görmüştür.

Netice olarak;

Geliniz hep birlikte kolları sıvayıp sonradan icad edilen atalarcılığın, gelenekçiiliğin üzerine üzerine gidelim. Gidelim ki, Kur'an, ne mezarlık kitabı olsun, ne çıkar, nede paralı mevlitlere payanda yapılsın!..

Hollanda ülkesi Boxtel şehrinde görevli imam, dört yıl boyunca bu ilkelliiğin mücadelesini vererek gitmiş oldu. Kur'an'ın anlaşılmasından, öğrenilmesinden korkuyordu. Dolayısıyla, Başkanlık bu konuda daha titiz olursa, daha seçici olursa hizmet daha çok rağbet görecek, millet din adamından yararlanmış olacaktır..

Camilerde her kesim hizmetten istifade etmelidir. Kur'an'ı öğrenme, anlama ve yaşamada rehber olmalıdır. Onun içindir ki, Müslümanlara şunu öğretmeliyiz!. Kur'an, öncelikle dirileri kurtarma kitabııdır. Ölülere de dua etmeliyiz Selam ve dua ile..

Şerafettin Özdemir